هدفشان خراب كردن دين است اصلاح مىكنند . در اينكه احتياج به اصلاح و مصلح هست ، بحثى نيست ولى تفاوت در اين جهت است كه در زمان شرايع سابق ، مردم اين مقدار قابليت و استعداد را نداشته‌اند كه افرادى از ميان آنها بتوانند جلو تحريفات را بگيرند و با تحريفات مبارزه كنند ؛ بايد پيغمبرى با مأموريت الهى مىآمد و اين كار را انجام مىداد . از مختصات دورهء خاتميت ، قوّهء اصلاح و وجود مصلحين است كه مىتوانند اصلاح كنند ، علاوه بر اينكه مطابق عقيدهء ما شيعيان يك ذخيرهء اصلاحى هم وجود دارد كه حضرت حجة بن الحسن است و او هم احتياجى نيست كه به عنوان پيغمبر اصلاح كند بلكه به عنوان امام اصلاح مىكند . امام يعنى كسى كه تعليمات و حقايق اسلامى را از طريق وراثت ، خوب مىداند ؛ يعنى پيغمبر آنچه را مىدانسته است به اميرالمؤمنين گفته است ، خالص اسلام در دست حضرت امير بوده و بعد از او به دست ائمهء ما رسيده است . احتياجى به وحى جديد نيست ، امام همان چيزى را كه از طريق وحى به پيغمبر رسيده است بيان مىكند . خرافه‌اى در مسئلهء احياى دين اينجا مطلبى هست كه بايد عرض بكنم . يكى از مسائلى كه در اطراف آن ، خرافه به وجود آمده است خود مسئلهء احياى دين است . من يك وقتى در انجمن ماهانهء دينى يك سخنرانى كردم تحت عنوان « احياى فكر دينى » . آنجا گفتم براى دين مانند هر حقيقت ديگر عوارضى پيدا مىشود . در همين شبهاى اول سخنرانى در اينجا عرض كردم دين مانند آبى است كه در سرچشمه صاف است ، بعد كه در بستر قرار مىگيرد آلودگى پيدا مىكند و بايد اين آلودگيها را پاك كرد . ولى متأسفانه در همين زمينه ، افكار كج و معوجى پيدا شده است . خوشبختانه از خصوصيات دين خاتم است كه مقياسى در دست ما هست كه اينها را بفهميم و تشخيص بدهيم . راجع به مسئلهء تجديد و احياى دين از همان قرن دوم و سوم هجرى در ميان مسلمين ( البته اول در اهل تسنن و بعد در شيعيان ) فكرى پيدا شده است كه چون در طول زمان براى دين بدعت پيدا مىشود و دين شكل كهنگى و اندراس پيدا مىكند احتياج به يك اصلاح و تجديد دارد ، مانند اتومبيل كه سرويس مىشود يا خانه كه سالى يك مرتبه تكانده مىشود و مثلًا رنگش را عوض مىكنند . اين خاصيت زمان